خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنیدم کز وفایی لطف کردی یاد فرمودیز شاهی کم مبادت بنده ای را شاد فرمودی
۲
به غمزه گر دلم بردی، به نازم باز دل دادیجزاک الله، خرابم کردی و آباد فرمودی
۳
پی تسخیر عالم خرق عادت جز تو کس ننمودبه خنده شکرستان از عدم ایجاد فرمودی
۴
به فتح دل خط آوردی و پشتیبان گیسو شدبه بیت الله حبش را از خطا امداد فرمودی
صفحهٔ ۱ از ۳