خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به روی خوب تو دیدیم روی خوب یزدان رابه کفر زلف تو دادیم نقد ایمان را
۲
بطوف کعبه‌ی اسلام بت پرست شدیمخبر دهید ز ما کافر و مسلمان را
۳
به جز دلم که زند خویش را، بدان خم زلفکسی ندیده زند گوی لطمه چوگان را
۴
دلم به حلقه‌ی زلفش گزیده است مقامبوَد، که جمع کند خاطر پریشان را
صفحهٔ ۱ از ۳