خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طراز سبزهٔ بر گلشن عذار خوش استمعین است که گلشن به نوبهار خوش است
۲
چه خوش بود طرف روی یار از خط سبزبلی چو سبزه دمد طرف لاله زار خوش است
۳
اگر چه خوش نبود در نظر غبار ولیگر از خط تو بود در نظر غبار خوش است
۴
به بوی مشک جراحت شود فزون و مراجراحت دل از آن خط مشکبار خوش است
صفحهٔ ۱ از ۲