خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۸۵ - در مدح علی بن احمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو تیر غمزه بناز و کرشمه اندازینشانه از دل مسکین من کن ای غازی
۲
نخست با تو بالبازی اندر آمده امچو دل نماند تن در دهم بجانبازی
۳
مرا چو جان بباری شد است قربانتبود همیشه رو اگر بجان من تازی
۴
گهم بغمزه زهراب داده خسته کنیگهم ببوسه بیجاده مرهمی سازی
صفحهٔ ۱ از ۷