خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۸۶ - در مدح عمید احمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من ندارم باور ار گوئی که به زانسان پریروی آن زیبا پسر بین تا بود زینسان پری
۲
در جمال آن پسر بنگر که اندر روی اوخیره ماند آدمی و عاجز و حیران پری
۳
با پری گر گوی نیکوئی بمیدان بفکندگوی و چوگان بفکند بگریز از میدان پری
۴
ایکه اوصاف پری دانی جمال او به بینتا بود ماننده دیوار آن جانان پری
صفحهٔ ۱ از ۷