خلوتی با فردوسی
بخش ۴ - گفتار اَندر آفرینشِ مَردُم
آغاز کتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو زین بُگذَری مَردُم آمد پَدیدشد این بَندها را سَراسَر کِلید
۲
سَرش راست بَر شُد چو سَروِ بُلَندبه گفتارْ خوب و خِرَدْ کار بَند
۳
پذیرندهٔ هوش و رای و خِرَدمَر او را دَد و دام فَرمان بَرَد
۴
زِ راهِ خِرَد بِنگَری اَندکیکه مَردُم به مَعنی چه باشَد یکی
صفحهٔ ۱ از ۴