خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبریزِ شکوه شد دل حسرت‌پرست ماکو طرف دامنی که بیفتد به دست ما!
۲
آزار ما روا نبود بیش ازین دگررنگ شکسته‌ایم چه حاصل شکست ما!
۳
دست دعا برای تو داریم بر سپهرغیر از دعا دگر چه برآید ز دست ما!
۴
امید هست اینکه بیابیم هر چه نیستاکنون که سر به نیست برآورده هست ما
صفحهٔ ۱ از ۳