خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک شد تا در ره او جسم غم پرورد مانازها بر دیدة افلاک دارد گرد ما
۲
دوستداران را به مرگ خویش راضی کرده‌ایمعاقبت درمان درد عالمی شد درد ما
۳
یار بی‌پروا و یاران بی‌وفا، طالع زبونفرصتی می‌خواستی‌ها دشمن نامرد ما؟
۴
هر که را دیدیم رشک حسرت ما می‌بردگرم دارد عالمی را بی‌تو آه سرد ما
صفحهٔ ۱ از ۳