خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌توانم بود بی تو تابِ تنهاییم هستامتحانِ صبرِ خود کردم شکیباییم هست
۲
حفظِ ناموسِ تو منظور است می‌دانی تو همورنه صد تقریبِ خوب از بهرِ رسواییم هست
۳
سویِ تو گویم نخواهد آمد اما می‌شنوایستاده بر درِ دل صد تقاضاییم هست
۴
نی همین دادِ تغافل می‌دهد
خودرایِ مناندکی هم در مقامِ
رشک‌فرماییم هست
صفحهٔ ۱ از ۲