خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز من منّت بود سرو و سمن رابه خون دیده پروردم چمن را
۲
به جرم دوستی از دولت دلچه‌ها بر سر نیامد کوهکن را
۳
ندارم کاو کاو ناخن غملباس نو کنم داغ کهن را
۴
زکات نیکویی ضبط نگاه استبه یاد از من نگهدار این سخن را
صفحهٔ ۱ از ۲