خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بستم ز چارگوشة عالم نگاه راتا دیدم آن دو گوشة چشم سیاه را
۲
فرقی میان روز و شب خود نکردهایمتا فرق کردهایم سپید و سیاه را
۳
پیچیده دود در جگر ای گریه مهلتیچندان که از شکنجه برآریم آه را
۴
آن را رواست دعوی اعجاز چون کلیمکز آستین خود به در آرد گواه را
صفحهٔ ۱ از ۲