خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جدا از دوستان در مرگ می‌بینم رهائی رابراندازد خدا بنیاد ایّام جدایی را
۲
درین کشور رواج س‌ست عهدی از تو پیدا شدبه نام خویش کردی سکّه نقد بیوفایی را
۳
دم سرد غرض‌گویان ز صرصر باج می‌گیردخدا روشن نگهدارد چراغ آشنایی را
۴
تو خود پامال کردی لیک ترسم تا ابد ماندز خونم تهمتی در گردن آن دست حنایی را
صفحهٔ ۱ از ۳