خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو کرد خاک ره یار روزگار مرابه چشم عالمیان داد اعتبار مرا
۲
دماغ بوی گل و برگ گلستانم نیستمگر به باغ برد نالة هزار مرا
۳
به کف نه جام میی، در نظر نه روی مهیگلی شکفته نگردید ازین بهار مرا
۴
ز طرز دیدن پنهانت این چنین پیداستکه راز دل زتو خواهد شد آشکار مرا
صفحهٔ ۱ از ۲