خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ناتوانی می‌کشد دوش نفس بار مراهر شب نسیمی می‌برد آشفته دستار مرا
۲
صیتم پس از من می‌کشد صوتی به گوش آسمانجز در گسستن ناله‌ای قسمت نشد تار مرا
۳
یارست با من سرگردان، یاران همه نامهربانکو مرگ تا هم در زمان‌آسان کند کار مرا
۴
کو دل که غمخواری کند، کو گریه تا زاری کندکو ناله کز یاری کند از من خبر یار مرا
صفحهٔ ۱ از ۳