خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف را با تیره‌بختی شد رخ جانان نصیبپُر عجب نبود که کافر را شود ایمان نصیب
۲
بر در دارالشفای یأس رو تا بنگریداغ را مرهم دچا رو درد را درمان نصیب
۳
شکر طالع، ما چه می‌کردیم در گلزار وصلزخم دل را گر نمی‌شد هم لب خندان نصیب
۴
دامن از لخت دل ناشاد پر دارم بس استغنچه را گو باش برگ عیش در دامان نصیب
صفحهٔ ۱ از ۲