خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگرچه شعلة حسنت تمام عالم سوختبه مهربانی من در جهان کسی کم سوخت
۲
به نسبت تو چنان ذوق سوختن عام استکه در کنار گل و لاله طفل شبنم سوخت
۳
دمی که آتش بیداد او زبانه کشیدچه نکته بود که بیگانه جَست و محرم سوخت
۴
به ذوق سودة الماس کرد زخم مراتبسّمی که در اندیشه یاد مرهم سوخت
صفحهٔ ۱ از ۳