خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوة قد تو از چاک دل ما پیداستاین شکافی‌ست که تا عالم بالا پیداست
۲
گرچه از ناز ز هر دیده نهان می‌گردیعکس روی تو در آیینة دل‌ها پیداست
۳
حسن لیلی مگر از پرده برآمد، که دگرپی دیوانگی از دامن صحرا پیداست
۴
کشتی ما که سلامت رویش در خطرستعاقبت خیریش از سوزش دل‌ها پیداست
صفحهٔ ۱ از ۳