خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو موج بر سر آبیم و حال سخت خرابستخوشا امید جگر تشنه‌ای که محو سرابست
۲
بگو به ساقی گلرخ که خون شیشه بگیردکه از حرارت می در میان آتش و آبست
۳
اگر تو رخ بگشایی دلم چو گل بگشایدبیا که رشتة کارم گره به بند نقابست
۴
حدیث شوق ترا خامه سرسری ننویسدکه رقعه‌ؤاری ازین مایة هزار کتابست
صفحهٔ ۱ از ۲