خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز زهر ناوک او دل چو شهد خرسندستاگر غلط نکنم تیرش از نی قندست
۲
گره ز طرَة خود باز اگر کنی چه شودگره‌گشایی ما عمرهاست در بندست
۳
کسی به دوست رسد کز جهان تواند رستبریدن از همه عالم نشان پیوندست
۴
دلم به حرف تو ناصح نمی‌کشد چه کنم؟که ناوکم به جگر دل‌نشین‌تر از پندست
صفحهٔ ۱ از ۲