خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق را پیغمبرم داغ جنون تاج منستاین غزلهای بلند تازه معراج منست
۲
کرده تسخیر دو عالم آهم از اقبال عشقگردن گردون به زیر منّت تاج منست
۳
مجلسم را منّت شمع مه و خورشید نیستطلعت من روشنیبخش شب داج منست
۴
اهل معنی خوشهچین خرمن فکر منندزلف خوبان معانی لفظ کج واج منست
صفحهٔ ۱ از ۲