خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌روی تو تا چشم صراحی نگرانستدر شیشة ما باده یکی راز نهانست
۲
چون جامة صبرم نشود پاره! که امشبدر پرتو دیدار تو مهتاب کتانست
۳
ممتاز بود داغ دل از داغ سراپااین لاله درین باغ گل دست نشانست
۴
از رنگ تنک ظرف توان یافت ضمیرشناگفته به کس راز دل شیشه عیانست
صفحهٔ ۱ از ۲