خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه شد که عشوه دگر مست خویشتن‌داریستکرشمه صید فریبی نگاه پرکاریست
۲
بلا به چین سر زلف غمزه زندانیستاجل به سایة مژگان ناز زنهاریست
۳
مدار ناله به مرغوله‌های زنجیرستقرار گریه به پیمانه‌های سرشاریست
۴
من از تبسّم مژگان ناز دانستمکه زخم تیر نگاه تو در دلم کاریست
صفحهٔ ۱ از ۳