خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مُهر لب به شکوة آن تندخو شکسترنگ حیا به چهرة محجوب او شکست
۲
دل کرد آرزو که ببوسد لبش به خوابصد جا ز بیم، رنگِ رخ آرزو شکست
۳
چون گل جگر ز هجر ویم لخت لخت ریختدل همچو غنچه در غم او تو بتو شکست
۴
تن خاک گشت و جان به هوای تو پایدارصد شکر می نریخت اگرچه سبو شکست
صفحهٔ ۱ از ۲