خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موسی اگر ندارد تاب نگاه دوستگستاخ گو مرو به سوی جلوه‌گاه دوست
۲
با خون صد شهید به میزان برابرستخونی که صرف آبله گردد به راه دوست
۳
ناز سپیده‌دم چه کشم، چون برآمدستخورشید من ز مشرق زلف سیاه دوست
۴
روز جزا اگر طلب خون خود کنمعالم بود گواه من و من گواه دوست
صفحهٔ ۱ از ۲