خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک لحظه سر برآر مه من ز خواب صبحلعل لبی به خنده گشا در جواب صبح
۲
سر بر ندارد از سر بالین دگر ز شوقیک شب چو آفتاب گر ایی به خواب صبح
۳
چون تیغ نازِ جلوه دهی در کف نگاهاندازد آفتاب سپر را در آب صبح
۴
طفلی هنوز وقت جهانسوزی تو نیستگرمی به اعتدال کند آفتاب صبح
صفحهٔ ۱ از ۲