خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ذوق نوا بر لب من جوش برآوردهر جا سرخاریست ز گل گوش برآورد
۲
از ذوق بغل‌گیری آن قامت رعناهر مو به تنم چون مژه آغوش برآورد
۳
آن شعله که در طور به موسی بنمودندآخر سر از آن طرف بناگوش برآورد
۴
بی‌طاقتی آخر ز دل این راز نهان رافریادکنان از لب خاموش برآورد
صفحهٔ ۱ از ۲