خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه اخگر از فسردان گرد خاکستر به بردارد؟که آتش نیز در عهد رخش خاکی به سر دارد
۲
نگاهی گر کند با ناز صد ره مصلحت بیندچو من، سر رشتة او نیز بدخویی دگر دارد
۳
چنین کز ناتوانی در رهش از پای افتادممگر باد صبا گرد مرا از خاک بر دارد
۴
کجا آزادی اندر خواب بیند ناتوان مرغیکه دام خویش با خود در شکنج بال و پر دارد
صفحهٔ ۱ از ۲