خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله از دل تا به لب از ضعف مشکل میرسدگوش اینجا کی به داد نالة دل میرسد
۲
جذبة محملنشین گر تن به سستی در دهدشوق بیطاقت کجا در گرد محمل میرسد
۳
تا نباشد گرمی اشکم شراب نارس استبادة خون جگر از آتش دل میرسد
۴
گر به قتلم راضیی اندیشة تاوان مکنخون عاشق گردیت دارد به قاتل میرسد
صفحهٔ ۱ از ۲