خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنانکه پی به راه توکّل فشرده‌اندصاف رضا ز درد تحمّل فشرده‌اند
۲
غافل مشو ز ساغر سرشار التفاتکاین جرعه را ز تیغ تغافل فشرده‌اند
۳
سودای مغزکاوِ دماغ دل مرااز پیچ و تاب طرّة کاکل فشرده‌اند
۴
نازک ترست شکوه‌ام از بوی گل، مگراین ناله را ز نالة بلبل فشرده‌اند؟
صفحهٔ ۱ از ۳