خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون خوی دلبران ز عتابم سرشته‌اندهمچون تبسّم از شکرابم سرشته‌اند
۲
شیخم ولیک شوخی طفلانه می‌کنمکز رنگ و بوی عهد شبابم سرشته‌اند
۳
تا نالة حزین مرا گوش کرده‌اندمرغان چراغ زمزمه خاموش کرده‌اند
۴
کبکان ز نازکی سبق جلوة تراصد بار خوانده‌اند و فراموش کرده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۲