خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زرشک خال که سوزد بر آن عذار سپندچو لاله سر زند از خاک داغدار سپند
۲
ز چشم زخم خزان نیست آفتی ممکنکه هست بر گل روی تو نوبهار سپند
۳
به راه وصل توام وعده آتشی افروختکه شد به شعلة آن چشم انتظار سپند
۴
ز شوق شعله چنان چهره برفروخته استکه در نظر نکند فرقی از شرار سپند
صفحهٔ ۱ از ۳