خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که این شیرین لبان محو شکر خندش کنندشیرة زهر هلاهل شربت قندش کنند
۲
کس درین بیت‌الحزن بی‌بهره از آزار نیستدرد معشوق ار نباشد داغِ فرزندش کنند
۳
نیست منع ناله ممکن ناتوان عشق راگر به تیغ طعنه چون نی بند از بندش کنند
۴
هر نهالی را که گیرد ریشه در گلزار عشقبرکنند اول زبیخ آنگه برومندش کنند
صفحهٔ ۱ از ۲