خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش میکندعندلیب از گوشهها کنج چمن خوش میکند
۲
دودة آشفتگی را یک خلف جز من نماندسالها شد تیرهبختی دل به من خوش میکند
۳
بینصیبی نیستم در هر فن از تعلیم عشقخاطر مشکل پسندش تا چه فن خوش میکند!
۴
از نسیمت لاله مرهم مینهد بر داغ خویشگل ز بویت زخم خود را در چمن خوش میکند
صفحهٔ ۱ از ۲