خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه همین دل در برم چون مرغ بسمل می‌جهدهر سر مو زاضطرابم چون رگ دل می‌جهد
۲
آنچنان آمادة زخمم که هر گه در خیالیاد آن مژگان کنم، خون از رگ دل می‌جهد
۳
بسکه می‌پیچد غبار خاطرم بر دود آهگردباد از شرم من منزل به منزل می‌جهد
۴
می‌نهد عمدا به قصد سینة من در کمانهر خدنگی کز کمان غمزه غافل می‌جهد
صفحهٔ ۱ از ۲