خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که مشتاق تو باشد گِل به سر دارد نشویدهر که را در دل تو باشی گُل به کف دارد نبوید
۲
هر کجا قدّ تو باشد سرو را قمری نخواهدهر کجا روی تو باشد حرف گل بلبل نگوید
۳
گل اگر روی تو بیند اینقدر بر خود نچیندباد اگر زلف تو بوید طرة سنبل نبوید
۴
گر نه چون کوی تو باشد در چمن گلبن نخیزدگرنه با یاد تو باشد سرو در گلشن نروید
صفحهٔ ۱ از ۳