خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر شیشه نبود پنبه، که بی‌روی یارچشم صراحی سفید گشت ز بس انتظار
۲
قرب وی و بعد من چیست چو با هم شدیمما و سر زلف او هر دو سیه روزگار
۳
کوی تو بگذارد و جای کند در بهشتهر که نفهمید ننگ، هر که ندانست عار
۴
بهر شکار دلِ کیست که با صد فریبدام سیه کرده باز طرّة پرتاب یار؟
صفحهٔ ۱ از ۲