خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فانوسِ شمع کشتة دل شو نهان بسوزخاموش چون شرار دل سنگ، جان بسوز
۲
تا سایة غرور نیفتد ترا به سربال هما به مجمرة آشیان بسوز
۳
پایی سبک رکاب کن، از خاک، جان برآربنمای یک کرشمه و هفت آسمان بسوز
۴
پرتو ز شمع مهر نیفتد بخاک مابر کشتگان خویش گذر کن روان بسوز
صفحهٔ ۱ از ۲