خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به این شوخی که دارد پی بهار جلوه رنگینشمتانت کو که بی‌تابانه گردد گرد تمکینش
۲
به داغ بیکسی هرگز نمی‌سوزد کسی را دلبه بیماری که یاد دوست باشد شمع بالینش
۳
به جرم لاغری فتراکش از من سر نمی‌پیچدهنوز از مشت خونی می‌توانم کرد رنگینش
۴
چه دارد مهربانی‌ها بجز نامهربانی‌هادعاگوی ویم آخر که می‌ترسم زنفرینش
صفحهٔ ۱ از ۳