خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۴۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای در ایجاد سماوات وجود تو غرضجوهر ذات ترا جوهر افلاک عرض
۲
این همه گوهر انجم که درین نه صدفستپک گهر از صدف پاک ترا نیست عوض
۳
در تجارات عمل هیچ به جز نقصان نیستگر نه سرمایة آن از تو بود مستقرض
۴
همه بر گرد تو گردند چه کوکب چه فلکهمه در ذات تو محوند چه جوهر چه عرض
صفحهٔ ۱ از ۲