خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدین نشاط که رفتیم ناتوان در خاکز داغ عشق تو کردیم گل فشان در خاک
۲
شکسته رنگی ما جلوههای رنگین کردشدیم هر سر مو شاخ ارغوان در خاک
۳
مرا که مهر تو دارم به جای مغز چه غمکه شمع خلوت تارست استخوان در خاک
۴
ز دستبرد اجل منّتی است بر سر ماکه ایمنیم ز تأثیر آسمان در خاک
صفحهٔ ۱ از ۵