خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن که دست به دست سبوی می‌باشمچو دیده باز کنم رو به روی می باشم
۲
چرا خورم غم روزی چو می‌توانم کردکه زنده تا به قیامت به بوی می باشم
۳
ز قیل و قال حکیمان دلم گرفت کجاستزبان حال که در گفتگوی می باشم
۴
ضرر نیست مکیدن لب پیالة میهمین بس است که در آرزوی می باشم
صفحهٔ ۱ از ۲