خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز دانش مرا بس، که نام تو دانمسوادم همین بس که نام تو خوانم
۲
چرا نالم از ضعف، آن قوّتم بسکه آهی به عمری به پایان رسانم
۳
جز آه شرربار حسرت ثمر کو!نهالی که در عرصة دل نشانم
۴
مراد دو عالم اگر در کف آیدکف خاک نبود که بر سر فشانم
صفحهٔ ۱ از ۲