خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمریست تا جدا ز تو مهوش نشسته‌ایمپروانه‌ایم و دور ز آتش نشسته‌ایم
۲
با آنکه عیش از دل ما نسخه می‌برددایم چو زلف یار مشوّش نشسته‌ایم
۳
در انتظار سرمة گردی از آن سوارعمریست چشم بر ره ابرش نشسته‌ایم
۴
فارغ نشد رقیب ز خمیازه چون کمانتا ما به پهلوی تو چو ترکش نشسته‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۲