خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به زیر آسمان مشتی فروزان گوهریمآتشیم آتش، ولیکن در ته خاکستریم
۲
دتر مزاج لاله و در طبع گل آبیم آبلیک بر خار و خس این دشت باد صرصریم
۳
از متاع رنگ و بو رنگین بساطی چیده‌ایمحیف کش بر جای بگذاریم و غافل بگذریم
۴
رفته در زنگ طبیعت همچو شمشیریم لیکچون برآییم از غلاف تن، سراپا جوهریم
صفحهٔ ۱ از ۵