خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دم ز گرمخویی خود برفروزیَمپُر گرم هم مباش که ترسم بسوزیَم
۲
باشد دهان تنگ توام روزی از ازلزانست کز ازل به جهان تنگ روزیم
۳
زان شب که دل به زلف سیاه تو بند شدروشن نمود بر همه کس تیره‌روزیم
۴
خوس آنکه این لباس عناصر بیفکنمتا چند بر بدن ز غذا پینه دوزیم
صفحهٔ ۱ از ۲