خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی بر بستر آرام تن باز افکنیم؟کی بود کی، خویش را در دام پرواز افکنیم
۲
گوشة امنی ندارد گلشن وارستگیخویش را در مأمن چنگال شهباز افکنیم
۳
بی‌خراش سینه زلف بی‌گره دان ناله راپیچ و تابی چند در ابریشم ساز افکنیم
۴
شکوه نازک شد ندارد تاب آسیب نقابپردة پوشیدگی از چهرة راز افکنیم
صفحهٔ ۱ از ۲