خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشندگر بر کف نگیرد شاخ گل پیمانه در گلشن
۲
چنان چشمت میان اهل دل آوارگی افکندکه بلبل کرد جا در آتش و پروانه در گلشن
۳
اگر گیرد نشان آن سر کو از صبا ترسمکه دیگر تا ابد بلبل نسازد خانه در گلشن
۴
به عهد چشم مستت بخت من بیدار کی ماندکه گیرد چشم نرگس خواب ازین افسانه در گلسن
صفحهٔ ۱ از ۲