خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دورم از تو ای بت نامهربان مندورست شادمانی عالم ز جان من
۲
چندان بگریم از غم دوری که سیل اشکچون خس به کوی دوست برد استخوان من
۳
با آنکه عمر من همه با یاد او گذشتهرگز نگفت: یاوه سگ آستان من
۴
جز گریه کس نکرده شبی میل صحبتمجز ناله کس نبوده دمی همزبان من
صفحهٔ ۱ از ۲