خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اثر ندیده دل از حرف مهربانی توچو شمع تا به کی این گرمی زبانی تو
۲
کسی چه‌گونه کند ضبط خود که دل‌ها رابه آشکار برد غمزة نهانی تو
۳
تو گرم عذرِ ستم گشتی و مرا به لبشکایت آب شد از شرم همزبانی تو
۴
هنوز طفلی و دانشوران عالم رازبان نکته فرو بست نکته‌دانی تو
صفحهٔ ۱ از ۲