خلوتی با وحشی بافقی
شمارهٔ ۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرم دل آن کس که ز بستان تو آیدگل در بغل از گشت گلستان تو آید
۲
ما با لب تفسیده ره بادیه رفتیمخوش آنکه ز سرچشمهٔ حیوان تو آید
۳
خوش می‌گذری غنچه گشای چمن کیستاین باد که از جنبش دامان تو آید
۴
بر مائدهٔ خلد خورانم همه خونمرشک مگسی کان ز سر خوان تو آید
صفحهٔ ۱ از ۲